Atrakcje i Zabytki
Kaplica grobowa J.S.Brauna w Kopańcu •PDF• •Drukuj• •Email•

Kaplica grobowa J.S.Brauna

Zbudowana w 1769 r. dla Jana Samuela Brauna. Późno barokowa. Usytuowana na cmentarzu przy kościele parafialnym. Przylega do muru cmentarnego. Murowana z kamienienia łamanego, sklepienie ceglane, dach czterospadowy – łamany, kryty blachą miedzianą. Zbudowana na planie kwadratu. Proste wnętrze sklepione krzyżowo. Pod pomieszczeniem krypta grobowa sklepiona kolebką. Elewacje proste, frontowa rozbita pilastrami toskańskimi. Duża arkada wejściowa zamknięta kuta kratą. Fasadę wieńczy szczyt o linii falistej.

Powierzchnia – 36 m2

Numer rejestru A/755/701/J

 
Kościół parafialny p.w. św. Antoniego Padewskiego w Kopańcu •PDF• •Drukuj• •Email•

Kościół p.w. św. Antoniego Padewskiego w Kopańcu

Pierwotnie kościół wzmiankowany w 1599r. Obecny, wzniesione na początku XVI w. w stylu gotyckim, rozbudowany i restaurowany w 1777r. W roku 1888 remont obejmujący wymianę okien, tynków oraz dachy. Otoczony placem cmentarnym. W zachodniej części muru barokowa kaplica grobowa z 1769r. Orientowany, murowany z kamienia łamanego, dachy kryte dachówką, kopuła wieży blachą miedzianą. Portale i płyty pasadzkowe z piaskowca. Kościół ma kwadratowy chór nakryty sklepieniem gwiaździstym. Przy południowej ścianie dobudowana w r.1667 wieża. Od północy do prezbiterium przylega prostokątna zakrystia sklepiona kolebkowo. Nawa prostokątna nakryta stropem. Zwornikiem i sklepienia zdobią tarcze herbowe. W ścianie prezbiterium małe kamienne ostrołukowe sakramentarium. Do zakrystii prowadzi ostrołukowy portal. Bryła obiektu składa się z trzech elementów nawy i prezbiterium przykrytych wspólnym dachem dwuspadowym oraz monolitycznej wieży, dołem kwadratowej, a wyżej 8-bocznej nakrytej ażurowym hełmem. Elewacje proste przeprute sześcioma oknami o lekko zaznaczonych rozglifieniach. Między wieżą a nawą ostrołuczny portal, drugi zamurowany w łuku dwuramiennym. Na zewnętrznej ścianie kościoła trzy nagrobki z XVIII w. We wnętrzu rzeźbiony, barokowy ołtarz, średniowieczna piaskowcowa chrzcielnica, dzwon z r. 1602.

Powierzchnia – 113 m2

Nr rejestru A/754/1141

 
Kościół filialny p.w. św. Jerzego w Kromnowie •PDF• •Drukuj• •Email•

Kościół filialny p.w. św. Jerzego w Kromnowie

Kościół z początku XX w. znajduje się w Centrum wsi, na zboczu łagodnego wzniesienia, po pd. Stronie głównej drogi przez wieś. Budowla zajmuje niewielką część rozległej parceli, której regularny, zbliżony do kwadratu kształt, wyznacza niskie ogrodzenie murowane z kamienia. Do bramy, którą zlokalizowano w pn. odcinku muru wiedzie od szosy utwardzona droga, która za bramą przyjmuje postać kilku biegów betonowych schodów.

Kościół posiada ściany o konstrukcji drewnianej zrębowej, z  czworobocznych bali, o przekroju prostokątnym, w korpusie budowli węgłowane z ostatkami na obłap prosty; belki kruchty połączone z belkami korpusu węlami w jaskółczy ogon. Drewniane ściany budowli posadowione są na kamiennej podmurówce, o zmiennej wysokości, warunkowanej ukształtowaniem terenu; tworzą ją mury poligonalne, z dużych nieregularnych, z grubsza obrobionych ciosów kamiennych. Szcyty ścian wsch. W konstrukcji szkieletowej, oszalowane olistwowanymi deskami w pionie. Ściany wewnętrzne konstrukcyjne oszalowane częściowo deskami w pionie, które stanowią rodzaj boazerii. Stropy drewniane belkowe, odeskowane alternacyjnie wysuniętymi i cofniętymi deskami, w nawie z wydatnym zaskrzypieniem wspartym na przyściennych słupach dłuższych ścian korpusu z mieczami. Pod emporą muzyczną strop belkowy nagi. Więźba dachowa, drewniana, krokwiowa z przepustnicami wspartymi na oczepie. Pokrycie dachów kruchty, nawy i zakrystii gont; hełm sygnaturki kryty blachą. W kruchcie posadzka z dużych kamiennych płyt kwadratowych (prawdopodobnie pozostałość po starym kościele gotyckim), w nawie posadzka ceramiczna, z cegieł, ale dwa rzędy ławek na podestach drewnianych.

Kościół orientowany. Bryła prosta i mało skomplikowana, regularna bryła kościoła posadowiona jest na kamiennej podmurówce.

Na wyposażeniu kościoła znajduje się kamienna renesansowa chrzcielnica z 1593r.  pochodząca prawdopodobnie z pierwotnego kościoła. Reszta  wyposażenia pochodzi z czasów budowy nowego kościoła.

Powierzchnia – 85 m2

Wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa dolnośląskiego pod numerem A/756/1409 z dnia 23.09.1965r.

 
Kościół filialny p.w.św. Michała Archanioła w Barcinku •PDF• •Drukuj• •Email•

Kościół filialny p.w. św. Michała Archanioła w Barcinku.

Pierwotnie mała murowana bezwieżowa świątynia  gotycka z XIV w składała się z prezbiterium zakrystii i nawy – została wydatnie rozbudowana na przełomie XVI/XVII w. Powstaje wtedy nowe prezbiterium, druga zakrystia i kaplica południowa.  Kościół usytuowany na wzniesieniu przy rozwidleniu dróg prowadzących do Zgorzelca i Starej Kamienicy.

Orientowany, murowany z kamienia łamanego, na narożnikach nawy ciosy wykonane z piaskowca. Z tego samego materiału wykonany portal gotycki, maski zdobiący imposty szczytu prezbiterium oraz żebra sklepienne. Więźba dachowa drewniana o konstrukcji stolcowo-rozporowej. Dachy pierwotnie kryte kwadratowym łupkiem, obecnie blachą. Sygnaturka oszalowana zwieńczona hełmem. Kościół salowy, z dwuprzęsłowym prezbiterium (powiększonym od wschodu). Od północy do nawy i prezbiterium przylegają trzy prostokątne przybudówki na rzucie schodkowym. Od płd do przęsła starego prezbiterium – prostokątna dobudówka. Bryła zewnętrzna w układzie addycyjnym, z wystopniowanymi bryłami poszczególnych pomieszczeń. Nawa przykryta stropem, przylegające do niego prezbiterium (kwadratowe) sklepienie krzyżowo-żebrowe o profilach klęskowych. Dobudowane lunetami. Bryłę zewnętrzną kościoła wieńczy umieszczona po środku nawy sygnaturka. Dachy dwuspadowe. Elewacje proste; od zachodu i wschodu zamknięte szczytami; od strony południowej i północnej nawy i w prezbiterium półkoliste okna wmontowane w płaskołukowe nisze lekko rozglifione. Południowy portal ujęty w łuk schodkowo, dwuramienny, w nim gotyckie drewniane drzewi z okuciami. We wschodnim prezbiterium po obu stronach drewniane empory, renesansowa ambona, ławy. Ołtarz główny barokowy z 1727 roku. W płd kaplicy loża kolatorska. W sygnaturze dzwon z XVI w. Wewnątrz kościoła i na zewnętrznych ścianach nagrobki rycerskie z XVI w. Posadzka drewniana i kamienna.

Powierzchnia całego kościoła – 155 m2

Kościół można zwiedzać tylko przed i po uroczystościach religijnych.

Wpisany do rejestru zabytków pod numerem A/750/1427 od dnia 23.09.1965r

 
<< •Początek• < •Poprzednia• 1 2 •Następna• > •Ostatnie• >>

•Strona• 1 •z• 2