Kościół filialny p.w. św. Jerzego w Kromnowie

Kościół z początku XX w. znajduje się w Centrum wsi, na zboczu łagodnego wzniesienia, po pd. Stronie głównej drogi przez wieś. Budowla zajmuje niewielką część rozległej parceli, której regularny, zbliżony do kwadratu kształt, wyznacza niskie ogrodzenie murowane z kamienia. Do bramy, którą zlokalizowano w pn. odcinku muru wiedzie od szosy utwardzona droga, która za bramą przyjmuje postać kilku biegów betonowych schodów.

Kościół posiada ściany o konstrukcji drewnianej zrębowej, z  czworobocznych bali, o przekroju prostokątnym, w korpusie budowli węgłowane z ostatkami na obłap prosty; belki kruchty połączone z belkami korpusu węlami w jaskółczy ogon. Drewniane ściany budowli posadowione są na kamiennej podmurówce, o zmiennej wysokości, warunkowanej ukształtowaniem terenu; tworzą ją mury poligonalne, z dużych nieregularnych, z grubsza obrobionych ciosów kamiennych. Szcyty ścian wsch. W konstrukcji szkieletowej, oszalowane olistwowanymi deskami w pionie. Ściany wewnętrzne konstrukcyjne oszalowane częściowo deskami w pionie, które stanowią rodzaj boazerii. Stropy drewniane belkowe, odeskowane alternacyjnie wysuniętymi i cofniętymi deskami, w nawie z wydatnym zaskrzypieniem wspartym na przyściennych słupach dłuższych ścian korpusu z mieczami. Pod emporą muzyczną strop belkowy nagi. Więźba dachowa, drewniana, krokwiowa z przepustnicami wspartymi na oczepie. Pokrycie dachów kruchty, nawy i zakrystii gont; hełm sygnaturki kryty blachą. W kruchcie posadzka z dużych kamiennych płyt kwadratowych (prawdopodobnie pozostałość po starym kościele gotyckim), w nawie posadzka ceramiczna, z cegieł, ale dwa rzędy ławek na podestach drewnianych.

Kościół orientowany. Bryła prosta i mało skomplikowana, regularna bryła kościoła posadowiona jest na kamiennej podmurówce.

Na wyposażeniu kościoła znajduje się kamienna renesansowa chrzcielnica z 1593r.  pochodząca prawdopodobnie z pierwotnego kościoła. Reszta  wyposażenia pochodzi z czasów budowy nowego kościoła.

Powierzchnia – 85 m²

Wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa dolnośląskiego pod numerem A/756/1409 z dnia 23.09.1965r.

Kościół filialny p.w. św. Michała Archanioła w Barcinku.

Pierwotnie mała murowana bezwieżowa świątynia  gotycka z XIV w składała się z prezbiterium zakrystii i nawy – została wydatnie rozbudowana na przełomie XVI/XVII w. Powstaje wtedy nowe prezbiterium, druga zakrystia i kaplica południowa.  Kościół usytuowany na wzniesieniu przy rozwidleniu dróg prowadzących do Zgorzelca i Starej Kamienicy.

Orientowany, murowany z kamienia łamanego, na narożnikach nawy ciosy wykonane z piaskowca. Z tego samego materiału wykonany portal gotycki, maski zdobiący imposty szczytu prezbiterium oraz żebra sklepienne. Więźba dachowa drewniana o konstrukcji stolcowo-rozporowej. Dachy pierwotnie kryte kwadratowym łupkiem, obecnie blachą. Sygnaturka oszalowana zwieńczona hełmem. Kościół salowy, z dwuprzęsłowym prezbiterium (powiększonym od wschodu). Od północy do nawy i prezbiterium przylegają trzy prostokątne przybudówki na rzucie schodkowym. Od płd do przęsła starego prezbiterium – prostokątna dobudówka. Bryła zewnętrzna w układzie addycyjnym, z wystopniowanymi bryłami poszczególnych pomieszczeń. Nawa przykryta stropem, przylegające do niego prezbiterium (kwadratowe) sklepienie krzyżowo-żebrowe o profilach klęskowych. Dobudowane lunetami. Bryłę zewnętrzną kościoła wieńczy umieszczona po środku nawy sygnaturka. Dachy dwuspadowe. Elewacje proste; od zachodu i wschodu zamknięte szczytami; od strony południowej i północnej nawy i w prezbiterium półkoliste okna wmontowane w płaskołukowe nisze lekko rozglifione. Południowy portal ujęty w łuk schodkowo, dwuramienny, w nim gotyckie drewniane drzewi z okuciami. We wschodnim prezbiterium po obu stronach drewniane empory, renesansowa ambona, ławy. Ołtarz główny barokowy z 1727 roku. W płd kaplicy loża kolatorska. W sygnaturze dzwon z XVI w. Wewnątrz kościoła i na zewnętrznych ścianach nagrobki rycerskie z XVI w. Posadzka drewniana i kamienna.

Powierzchnia całego kościoła – 155 m²

Kościół można zwiedzać tylko przed i po uroczystościach religijnych.

Wpisany do rejestru zabytków pod numerem A/750/1427 od dnia 23.09.1965r

Wysoki Kamień 1058 m npm szczyt w Górach Izerskich .

Roztacza się stąd jeden z najpiękniejszych widoków .Na szczycie znajdują się malownicze skałki oraz wybudowane jest schronisko

przez rodzinę Gołbów . Już w latach  1837 –1882 istniało tu drewniane schronisko dla obsługi ruchu turystycznego.

W 1882 roku postawiono drugie schronisko , które istniało do 1963 roku . Przy schroniskach stała wieża widokowa . Od 1996 r właścicielami terenu są D.J.Gołbowie . Najłatwiej można tu

dojść szlakiem czerwonym lub żółtym ze Szklarskiej Poręby .